Διαφήμιση

Ειδήσεις-Σχόλια-Ανάλεκτα

Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Συλλεκτικά

Διαφημίσεις Κατοχής 1941-1944


Συμβουλή της ημέρας

Συμβουλές για τα φυτά


Η συμβουλή της ημέρας
Διαφήμιση

Περιοχή Μελών



Διαφήμιση
.
.


Η επίπλωση είναι πολύ παλιά ιστορία. Υπάρχει άπό τότε πού οί άνθρωποι τοποθέτησαν στη σπηλιά τους μιά μεγάλη πέτρα γιά τραπέζι και μικρές γιά καρέκλες. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι οι μετέπειτα άνθρωποι επιπλώνουν τά σπίτια τους γιά πρακτικούς μόνο σκοπούς.
Πάντοτε υπάρχει προσπάθεια νά προσδοθεί στό εσωτερικό της κατοικίας ένας χαρακτήρας ανάλογος μέ τόν τρόπο ζωής τών ανθρώπων πού τήν κατοικούν. ' Η επίπλωση καί ή διαρρύθμιση τής κατοικίας ενός άτομου αποκαλύπτει τό χαρακτήρα του, χωρίς όμως ή εκλογή ενός τύπου επιπλώσεως νά συνεπάγεται μιά συγκεκριμένη νοοτροπία ή συναισθηματικό κόσμο.
Αγοράζοντας ένα έπιπλο, ή συμμετοχή μας στήν εκλογή του είναι πιθανότατα πολύ λίγο συνειδητή, άλλά ή αποστασιοποίηση μας δέν είναι ποτέ πλήρης γιατί υπάρχει ή λειτουργία τοϋ γούστου, μιά λογική πού εξαρτάται άπό τήν όλη παιδεία μας, καθώς καί διάφοροι άλλοι παράγοντες, κυριότερος άπό τούς οποίους είναι ό οικονομικός. Τό στυλ τών επίπλων άλλαξε πολλές φορές. Οί παράγοντες πού τό επηρέαζαν ήταν πολλοί καί διαφορετικοί σέ κάθε εποχή. Σέ πολλές περιπτώσεις ό χρήστης τοϋ επίπλου δέν είχε καμιά γνώμη γιά τήν επίπλωση τοϋ σπιτιού του. Χαρακτηριστικές είναι οί περιπτώσεις πού αρχιτέκτονες με τον ορθολογισμό τους εξοστράκισαν κάθε είδους διακόσμηση και επέβαλαν νέους τρόπους και στοιχεία επιπλώσεως, δημιουργώντας έτσι τό μύθο ενός νέου χώρου. Αυτό βέβαια δέ σημαίνει ότι πρέπει νά αρνιόμαστε κάθε τι το μοντέρνο. Απλώς πρέπει να αποφεύγουμε τη μοντερνιστική μανιέρα, την άντιπαράδοση, την προγραμματική επανάσταση. Είναι βέβαιο πώς αυθεντική καινοτομία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αγάπη και δεσμό με το παρελθόν. Το παλιό δε σημαίνει αναγκαστικά άσχημο ούτε το νέο καλό και όμορφο.

ΤΑ ΕΠΙΠΛΑ RUSTIQUES

Τα έπιπλα σέ στυλ ρουστίκ είναι σήμερα αρκετά διαδομένα καί χρησιμοποιούνται όχι μόνο στα εξοχικά σπίτια αλλά και στο διαμέρισμα στην πόλη. Με το να είναι λιτά, στερεά και πρακτικά, τα έπιπλα ρουστίκ έχουν απλότητα και προσφέρονται για μία επίπλωση φιλόξενη και άνετη. Τα ρουστίκ επιβλήθηκαν γιατί υπάρχει ή ανάγκη νά γίνεται μία επίπλωση περισσότερο άνετη, παρά πολυτελής, πιο απλή, παρά εντυπωσιακή. Ή επίπλωση ρουστίκ το πετυχαίνει αυτό με την χρησιμοποίηση όχι ακριβών υλικών, αποφεύγοντας το χρυσό, το στόκο, τις μπορντούρες, και βασίζεται στην πρακτικότητα και την άνεση. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι τα έπιπλα ρουστίκ δεν είναι καλού γούστου. "Ένα «χωριάτικο» σπίτι μπορεί να είναι το ίδιο κομψό μ' ένα κλασικό, δημιουργεί όμως μιά τελείως διαφορετική ατμόσφαιρα.Η λέξη RUSTIQUE είναι γαλλική καί σημαίνει αγροτικός. Φανερό είναι ότι το στυλ ρουστίκ (όπως προφέρεται στήν ελληνική αγορά) μιμείται τή «λαϊκή ή χωριάτικη» επίπλωση.Το ξύλο, σαν οικοδομικό υλικό, χρησιμοποιήθηκε παντού και πάντοτε. Φυσικό ήταν λοιπόν να χρησιμοποιηθεί και σαν υλικό για τα αντικείμενα πού υπήρχαν μέσα στο κτίσμα, την επίπλωση. Έτσι, ένα υλικό πολύ διαδομένο και σχετικά εύκολο στην κατεργασία, έδινε την ευκαιρία να δημιουργηθούν έπιπλα πού έδεναν με το περιβάλλον αισθητικά, και μπορούσαν να αποκτήσουν τις διαστάσεις, αναλογίες και πλαστικότητα, πού είχαν βέβαια άμεση σχέση με το πολιτιστικό επίπεδο κάθε εποχής. Βέβαια, ή κατεργασία τού ξύλου καί ή τεχνοτροπία διέφεραν από χώρα σε χώρα, σε συνάρτηση και με το είδος τού ξύλου πού υπήρχε στην περιοχή. ' Από τον 16ο αιώνα αρχίζει και γίνεται φανερή αυτή ή διαφοροποίηση. Είναι δυνατόν να διακρίνουμε ορισμένα βασικά κοινά χαρακτηριστικά, πού τα βρίσκουμε σε όλα τα έπιπλα, ανεξάρτητα από τόπο ή εποχή:

·         Κυριαρχούν οί ορθογώνιες επιφάνειες.

·         Οι γραμμές είναι άπλες καί λιτές.

·         Τα ξύλα είναι μασίφ.

·         Ή χειροποίητη εργασία είναι αρκετή.

Η χρήση ξύλου μικρού μήκους και πλάτους (ανάγκη πού προέκυψε εξ αίτιας των εσωτερικών τάσεων πού δημιουργούνται από τις ίνες και την υγρασία).

·         Ή χρήση «ταμπλάδων» (ορθογωνίων επιφανειών μικρών διαστάσεων για την αποφυγή των αποτελεσμάτων τής αυξομείωσης των στοιχείων τού επίπλου με τις αλλαγές των καιρικών συνθηκών).

"Όπως προαναφέρθηκε, το στυλ διέφερε από χώρα σε χώρα. Έτσι, ένας πρώτος διαχωρισμός πού μπορεί να γίνει είναι: ή ύπαρξη τού αμερικάνικου ή αποικιακού στυλ και των διαφόρων ευρωπαϊκών στυλ. κυρίως των νότιων ευρωπαϊκών περιοχών. Οι διαφο­ρές ανάμεσα σ' αυτές τις δύο κατηγορίες είναι ή ύπαρξη διαφορετικής ξυλείας και οί τρόποι κατεργασίας. Στην Αμερική υπάρχουν πολλά είδη ξύλου, καί χρησιμοποιούνται τά ευγενέστερα, σέ αντίθεση μέ τή νότια Ευρώπη, όπου χρησιμοποιείται ή ελιά, το πεύκο, το έλατο. ' Η χρήση τού τόρνου άρχισε πολύ νωρίς στην Αμερική, με συνέπεια να έχουμε σχεδόν πάντοτε καμπύλες καί στρογγυλές διατομές, και έλλειψη σκαλισμάτων. Ακόμα, στο αμερικάνικο στυλ τα έπιπλα είναι λουστραρισμένα μέ ρητίνη και το φινίρισμα τους είναι αξιόλογο.
Στην Ευρώπη, το στυλ αλλάζει από περιοχή σε περιοχή. Γενικά χαρακτηριστικά των Ευρωπαϊκών ρουστίκ είναι:
-   Ορθογώνιες διατομές περισσότερο από κυκλικές.

·         Σκάλισμα.

·         Ξύλα άγρια.

·         Επιφάνειες άφινίριστες.

Ανάλογα τώρα μέ τον πολιτισμό και τις παραδόσεις κάθε περιοχής, διακρίνουμε διάφορα στυλ ρουστίκ. Έτσι μπορούμε νά αναφέρουμε:

·         Το ελληνικό με τις διάφορες κατηγορίες του και για το οποίο θα γίνει ιδιαίτερη μνεία.

·         Το ιταλικό, στο όποιο κυριαρχεί ή κασέλα και, σε δεύτερη θέση, οι καρέκλες με τρία πόδια καί τραπέζια, πάντοτε με πολύ σκάλισμα.

·         Το ισπανικό. Χαρακτηρίζεται από τη χρήση των θυρεών και μικρών κιόνων. Σαν ξύλο χρησιμοποιείται κυρίως το πεύκο. Γίνεται χρήση χρώματος, για να τονιστούν τα σκαλίσματα, δέρματος ή λινάτσας στα καθίσματα, καί σφυρήλατου μετάλλου για την αύξηση της αντοχής σε ορισμένα μέρη.

·         Τό σκωτσέζικο. Μοιάζει αρκετά με το αμερικάνικο, με κυριότερο χαρακτηριστικό τις καμπύλες γραμμές σέ όλη τη σύνθεση και τη χρήση υφάσματος στα καθίσματα.

·         Το τυρολέζικο της Βαβαρίας. Μοιάζει με το ιταλικό, ειδικότερα της Βόρειας   Ιταλίας.

Στην  ελληνική αγορά, κυκλοφορούν όλα τα είδη των ρουστίκ, συχνά σε συνδυασμούς και ανάμιξη χαρακτηριστικών.
Η κατεργασία των ξύλων είναι ανάλογη μέ εκείνη των παλαιότερων εποχών. Βέβαια, είναι δύσκολος ό διαχωρισμός των στυλ, ειδικά των ευρωπαϊκών, χρειάζεται όμως να γίνεται προσπάθεια

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ «ΧΩΡΙΑΤΙΚΑ»
Εδώ , αναφερόμαστε σ αυτά πού αποτελούν σύγχρονη απόδοση τών λαϊκών επίπλων τής Ελλάδας.
Τά γενικά χαρακτηριστικά των ρουστίκ ισχύουν και εδώ:

·         κυριαρχούν οί ορθογώνιες επιφάνειες

·         οί γραμμές είναι απλές καί λιτές

·         τά ξύλα είναι μασίφ

·         αρκετή χειροποίητη εργασία-σκάλισμα

·         χρήση ταμπλάδων

Τα ξύλα πού χρησιμοποιούνταν παλιά, ήσαν σκληρά και άγρια. Τέτοια ήταν ή ελιά, ή κερασιά, ή καρυδιά, ή καστανιά καί άλλα. Οι διαδικασίες κατεργασίας και επεξεργασίας τού ξύλου είναι πάλι οι ίδιες.

Ή βυζαντινή τέχνη τής ξυλογλυπτικής συνεχίστηκε πάντοτε στον ελληνικό χώρο, χρησιμοποιούνται δε τα ίδια μοτίβα, όπως κλαδιά, φύλλα, ρόδακες, ό δικέφαλος αετός, άλλα πουλιά, ζώα, άγγελοι καί άλλα. Διαφοροποιήσεις υπήρξαν, ανάλογα με την περιοχή και το πέρασμα τού χρόνου (επηρεασμός άπό κατακτήσεις καί επαφές μέ άλλες χώρες), αλλά τα βασικά διακοσμητικά στοιχεία έμειναν τα ίδια. Οί διαφοροποιήσεις αυτές μπορούν να μάς δώσουν δύο μεγάλες κατηγορίες:
τά νησιώτικα (Κυκλάδες - Κρήτη - Δωδεκάννησα - Κέρκυρα) καί
τά ηπειρωτικά (Ήπειρος -Θράκη - Πήλιο).

Από τά νησιώτικα πιό γνωστά είναι τα σκυριανά, τά κρητικά και τα ροδίτικα (πού έχουν πιο πολύ φινίρισμα από όλα).
Στα νησιώτικα γενικά έχουμε πιο πολύ σκάλισμα και φινίρισμα από ότι στα ηπειρώτικα.
Τα έπιπλα πού υπήρχαν και εμφανίζονται και τώρα στην ελληνική αγορά είναι τα παρακάτω:

·         μπουφέδες: μέ ράφια στο πάνω μέρος και ντουλάπι κάτω με δύο πόρτες. Στα ράφια υπήρχαν μικρότερες θήκες, για να στηρίζονται τα πιάτα και χρησιμοποιούνταν σχεδόν πάντοτε σαν πιατοθήκες.

·        κρεβάτια: δεν έχουμε δείγματα με ιδιαίτερα μορφολογικά χαρακτηριστικά. Ήσαν απλά στην κατασκευή έφ όσον ήσαν ξύλινα, γιατί σε πολλές περιπτώσεις ήσαν κτιστά. Ό χώρος κάτω από το κρεβάτι πολλές φορές λειτουργούσε και σαν ντουλάπι.

·         καναπέδες, πολυθρόνες, καρέκλες: με πολύ μικρές διαφορές από τα αντίστοιχα έπιπλα των άλλων χωρών. Δεν έχουμε ταπετσαρίες, αλλά χρήση ψάθας ή σανίδων, πάνω στις όποιες τοποθετούνται μαξιλάρια. Ό καναπές στα νησιά ήταν στενότερος, γιατί δε χρησίμευε πάντοτε για ύπνο.

·         τραπέζια-σοφράδες (τραπέζια πάρα πολύ χαμηλά-στρογγυλά): δεν διακρίνεται καμιά ίδιομορφία ή χαρακτηριστικό.

·         κασέλες: έπιπλο με πρωταρχική σημασία, πρόδρομος τής ντουλάπας. Χρησίμευε για τη φύλαξη των ρούχων, των σκεπασμάτων, των χαλιών και διαφόρων πολύτιμων αντικειμένων, πού έβγαζαν έξω σε εξαιρετικές περιστάσεις. Πολύ ωραίες ήταν οι γαμήλιες κασέλες, με τις όποιες ή νύφη έφερνε την προίκα της στο νέο σπιτικό. "Ακόμα υπήρχαν οι ναυτικές και οι ταξιδιωτικές, πιο εύχρηστες και στερεές, Ή διακόσμηση τους ήταν πλούσια, με όλα τα γνωστά θέματα. Άλλες ακολουθούν πιστά τη Βυζαντινή τεχνοτροπία, ενώ άλλες επηρεάζονται από το δυτικό μπαρόκ και ροκοκό. Ή διακόσμηση αυτή δεν περιορίζεται μόνο εξωτερικά, αλλά συνήθως εικονογραφείται το μέσα μέρος τού καπακιού.

Είναι το μόνο από τα παραδοσιακά έπιπλα πού διατηρεί σήμερα στην αγορά τα μορφολογικά του χαρακτηριστικά, γιατί έκτος από τις παλιές κασέλες πού υπάρχουν στο εμπόριο, κατασκευάζονται και νέες, χωρίς πολλές επιρροές. Γνωστότερες οί σκυριανές (με ξύλα βαμμένα σε πολύ σκούρους τόνους) οι μετσοβίτικες (με ξύλα στο φυσικό τους χρώμα) και οι σαρακατσάνικες (με αδρά χαρακτηριστικά και γεωμετρική χάραξη σαν διακόσμηση).


επιμέλεια: Νίκος Μαχαιριανάκης Αρχιτέκτων  
Από την τεχνική επιθεώρηση ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗ ΔΟΜΗΣΗ

 

Πριν μονώσετε, μάθετε πόση μόνωση χρειάζεστε, που και πως
Διαφήμιση
Εύρεση πραγματικού συντελεστή θερμοπερατότητας δομικών στοιχείων
Διαφήμιση
Νιώ επε - Τεχνική εταιρία
Διαφήμιση
vrisko.gr
Διαφήμιση
Knauf
Διαφήμιση
Τακτοποίηση αυθαιρέτων
Διαφήμιση
CCTV - Computer services
Διαφήμιση
xp.atI.T. - Ολοκληρωμένες Λύσεις Πληροφορικής
Μονωτικά Φραγκουλάκης